10-04-2019 » Powiat i region

Czy wiecie, że… – 170. letnia historia niepozornej agrafki…

Amerykanin Walter Hunt wymyślił nowoczesną formę agrafki i opatentował ją. A było to dokładnie 10 kwietnia 1849 r.

Tak dla przypomnienia. Agrafka, z francuskiego agrafe, czyli spinka, klamra, zapinka czy przypinacz, jest rodzajem zapinki wykonanej z drutu, której jeden koniec zahacza się za zagięcie znajdujące się na drugim końcu. Służy do szybkiego łączenia dwóch elementów tkaniny lub, w przypadku agrafki wędkarskiej, sztucznej przynęty z żyłką.Co ciekawe, agrafki stosowano już za czasów cesarza bizantyjskiego Bazylego II (X wiek n.e.). Niegdyś w przeszłości miały zwykle charakter ozdobny. Archeolodzy nazywają klasyczne starożytne agrafki fibulami. W Polsce dawniej zwane były zapinkami i stanowiły element polskiego stroju służący do przypinania piór do czapki.Dziś agrafki są często wykorzystywane jako ozdoby w strojach punków. Niekiedy wysterylizowane agrafki wykorzystywane są jako kolczyki czy też jako piercingi.Oprócz tego wykorzystuje się je w celach, do których zostały stworzone. A więc, przy łączeniu różnych przedmiotów, jak choćby materiału w krawiectwie, ale też w wędkarstwie, jako sztucznej przynęty z żyłką.Często są także używane do spinania końców bandaży, chust trójkątnych, wykonywania temblaków i naprawy rozdartych ubrań.Oprac.

Miwa

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *