O prestiżową Błękitną Wstęgę Atlantyku ścigano od 1860 roku

Kiedy setki lat temu Wikingowie jako pierwsi przepływali, wyprawiając się w nieznane, czyli wieli ocean jakim jest Atlantyk, drugi pod względem wielkości ocean na naszym globie, a potem wszem i wobec ogłoszono, że w 1492 roku Krzysztof Kolumb wraz ze swoją pionierską wyprawą osiągną ląd na zachodzie tego Oceanu, nawet nikt przez następne wieki nie myślał, że kiedyś w przyszłości, ludzie będą się prześcigali w pokonywaniu wód tego Oceanu.

W drugiej połowie XIX wieku powstała Błękitna Wstęga Atlantyku (The Blue Riband), która była nagrodą dla statku, który w najkrótszym czasie przebył Ocean Atlantycki.

Interesującym jest to, że pierwszy statek napędzany silnikiem parowym (wspomagany był jednak żaglami) przebył Atlantyk w 1838 roku, a był nim „Sirius” z Wielkiej Brytanii, który pokonał Atlantyk w 18 dni, 14 godz. i 22 min., płynąc przy średniej szybkości wynoszącej 8,03 węzła, czyli 15 km/h.

Jednak Błękitna Wstęga Atlantyku (ze wschodu i na zachód nagrody były oddzielne) została po raz pierwszy przyznana dopiero w roku 1860 i była nagrodą, której ideę stworzyli ówcześni najwięksi przewoźnicy w celach przede wszystkim, propagandowych i reklamowych. Była oddzielnie przyznawana za najszybszy rejs ze wschodu na zachód i zarazem z zachodu na wschód. Symbolem nagrody była niebieska wstęga mocowana na szczycie masztu noszącego ją statku – rekordzisty.

Jako ciekawostkę dodam, że wywodzący ze szczecińskiej stoczni „Vulcan”, niemiecki „Kaiser Wilhelm der Grosse” zdobył tę prestiżową dla ludzi morza nagrodę w roku 1897.

W roku 1930 rywalizacja o Błękitną Wstęgę Atlantyku została zastąpiona przez rywalizację o największą średnią prędkość (ponieważ odległość, ze względu na różnice w położeniu portów docelowych, nie była miarodajna) nazwaną od nazwiska pomysłodawcy rywalizacją Halesa. Ostatnim liniowcem pasażerskim odznaczonym nagrodą za największą prędkość był amerykański SS „United States”, którego rekordu nie pobito do 1990 roku. Transatlantyk płynął po swój rekord w lipcu 1952 roku 3 dni, 10 godz. I 40 min., przy średniej prędkości 67,8 km/h.

W tym właśnie roku ten rekord pobił „Hoverspeed Great Britain” z Wielkiej Brytanii, choć nie został nagrodzony Wstęgą, skracając rekord brytyjskiego liniowca o … niespełna trzy godziny!

Wśród wielu zdobywców Atlantyckiej Wstęgi przodowały transatlantyki. A były nimi m.in.: brytyjska „Mauretania” (1907), francuski „Normandie” (1935), brytyjski „Queen Mary” (1936), a po wojnie: amerykański „United States” (1952).

W lipcu 1998 roku, norweski oceaniczny katamaran o nazwie „Cat – Link V”, przepłynął Ocean Atlantycki w czasie zaledwie dwóch dni, 20 godzin i 9 minut przy średniej prędkości, która wynosiła aż 41,3 w., czyli 76 km/h (!). I jest to jak do tej pory ostatni super rekordzista szybkości  przepłynięcia Atlantyku. I ta jednostka, podobnie jak hiszpańska „Catalonia” z podobnym rekordem z czerwca roku 1998, nie została nagrodzona Wstęgą atlantycką.

Miwa

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *