18-05-2016 » Powiat i region

Warzywa mogą leczyć (część 1)

Burak czerwony (Beta vulgaris L.)…

Znany w Polsce od wieków. Oprócz kapusty i marchwi jest najczęściej stosowany w kuchni. W krajach śródziemnomorskich zaczęto spożywać korzenie buraka dzikiego już 800 lat p.n.e. W Babilonii stosowano liście buraków jako ziele lecznicze. Z czasem wychodowano podgatunki: burak korzeniowy i burak liściowy, czyli boćwina. Z korzeniowego powstały trzy najważniejsze odmiany: sławny od czasów Napoleona, cukrowy, który zaczął rywalizować z trzciną cukrową oraz pastewny i ćwikłowy czerwony.
Właściwości i wskazania lecznicze…
Burak pobudza apetyt, jest odświeżający i łatwostrawny. W leczeniu naturalistycznym jest stosowany na anemię, demineralizację organizmu, nerwicę, grypę, gruźlicę, nowotwory, przeciw zapaleniu nerwów i wątroby. Utarty burak gotowany z utartym chrzanem z dodatkiem kminku, czyli ćwikła poprawia pracę wątroby, odkwasza, ułatwia trawienie różnych mięs. Burak zawiera środki hormonalne i stymulatory biogenne podobne do estrogenów. Jest zasadotwórczy. Działanie odkwaszające buraka na organizm jest niezależne od tego, w jakiej spożywamy go formie. Nawet na słodko zachowuje te właściwości. Ma duża wartość biologiczną ze względu na zawartość biopierwiastków promieniotwórczych (rubid i cynk).
Sposób użycia – Buraki spożywa się gotowane, ale najlepiej jeść je na surowo, utarte i jako dodatek do surówek, np. z jabłkami. Leczniczo działa barszcz kiszony z dodatkiem soku cytrynowego. Boćwina, czyli burak liściowy nie tworzy korzenia spichrzowego. W dawnej Polsce była bardzo ceniona. Boćwinę gotujemy w dużej ilości wody, którą odlewamy, aby pozbyć się kwasu szczawiowego. W celu uzupełnienia ubytku wapnia zaleca się dodać kawałek sera lub szklankę mleka.

Chrzan (Allium cepa L.):

Stosowany już w starożytności np. w Egipcie. W Polsce występuje w stanie dzikim i jako roślina ogrodowa. Jada się głównie korzenie: surowe, utarte, suszone i konserwowane, a liści używa się jako przypraw do solonych i konserwowanych warzyw. Olejki eteryczne zawarte w chrzanie działają jak antybiotyk. Ma właściwości roślin promieniujących. Chrzan dziki jest za ostry w smaku. W zastosowaniach kuchennych lepszy jest chrzan z upraw ogrodowych, natomiast w lecznictwie ze stanu naturalnego. Chrzan gotowany ma niewielką wartość odżywczą, a trawiennej i leczniczej prawie żadnej. Najsmaczniejszy jest chrzan jednoroczny, biały w przekroju. Chrzan zawiera 4-5 razy więcej witaminy C niż cytryny i pomarańcze. We Francji miesza się tarty chrzan ze słodką śmietaną z dodatkiem octu jabłkowego i łyżki cukru (ćwikła). Można też dodać łyżkę dżemu ze śliwek. Otrzymamy przyprawę do mięsa o bardzo dobrym działaniu trawiennym i odkwaszającym.
Wskazania i właściwości lecznicze tego warzywa…
Na użytek wewnętrzny – Anemia, artretyzm (miejsce zaatakowane artretyzmem okładać na kilka minut do pół godziny warstwą świeżo utartego chrzanu, przyłożyć ceratkę Okład trzymać aż pojawi się silne zaczerwienienie, ale nie bąble. Okład powtórzyć gdy zniknie zaczerwienienie. Jednocześnie poprawić pracę nerek stosując czarnuszkę, skrzyp, seler, kalafior, pietruszkę, itp.). Stosowanie chrzanu jest wskazane przy astmie, atonii w trawieniu (nieżyty z niedoborem kwasu solnego), braku apetytu, wskazaniem jest bronchit chroniczny (zapalenie oskrzeli), gościec, gruźlica, niedobory witaminy C i alkaliów, paraliż, przerost układu chłonnego, stan limfatyczny, puchlina wodna, reumatyzm, skrofuloza, upławy białe, schorzenia wątrobowe, stany zapalne nerek, kamica nerkowa, stany zapalne korzonków nerwowych. Stosowanie chrzanu powinno być ostrożnie dawkowane przy zapaleniach przewodu pokarmowego, wątroby i nerek. Należy też pamiętać o niezgodności chrzanu z węglanami pierwiastków alkalicznych, z chlorkiem rtęci, z naparem z kory chinowej.
Na użytek zewnętrzny – Bóle mięśniowe w plecach i w pasie, przeziębienia, rany ropiejące, wrzody, zapalenie korzonków nerwowych, zapalenie uszu, piegi.

Cebula (Allium cepa L.):

Cebula ze względu na właściwości lecznicze jest ceniona od czasów starożytnych. Znane są jej zalety wzmacniające i dezynfekujące, a także geriatryczne. Tam, gdzie jada się dużo cebuli, np. w Gruzji i Bułgarii – ludzie słyną z długowieczności. Przemysł farmaceutyczny wielu krajów stosuje cebulę do produkcji preparatów bakteriobójczych i przeciwszkorbutowych.
Właściwości lecznicze –
Cebula stosowana wewnętrznie jest środkiem antyinfekcyjnym, przeciwreumatycznym, antyseptycznym, przeciwsklerotycznym, przeciwszkorbutowym i przeciwzakrzepowym, leczy skórę i jej owłosienie, wzmacnia i upiększa paznokcie, leczy gruźlicę węzłów chłonnych, jest środkiem lekko nasennym, obniża poziom cukru we krwi, osłabia napięcie jelit, pobudza popęd płciowy, wzmaga czynności nerek, jelit, wątroby, układu nerwowego, jest środkiem moczopędnym, rozpuszcza i eliminuje mocznik i chlorki, działa przeciwczerwiowo, wykrztuśnie i wydzielniczo, ułatwia trawienie produktów mącznych, utrzymuje w równowadze pracę gruczołów wydzielania wewnętrznego. Daje dobre skutki w leczeniu następujących chorób i dolegliwości: angina, astma, awitaminoza, biegunka, cukrzyca, dolegliwości w oddychaniu, grypa, infekcje moczopłciowe, katar, kamica żółciowa, krzywica, nadfermentacja jelitowa, nadmiar chlorków we krwi, niedomogi prostaty, niemoc płciowa, nieżyt nosa i pogrypowy, obecność mocznika, ogólne osłabienie fizyczne i umysłowe, obrzęki, otyłość, pasożyty jelitowe, przeziębienie, przerost układu chłonnego (stan limfatyczny), puchlina brzuszna i wodna, skąpomocz, stwardnienie tętnic, wadliwa przemiana materii, zakłócenia wzrostu włosów, zapalenie krtani, opłucnej, osierdzia, oskrzeli i węzłów chłonnych, skrzepy (leczy zwężenia naczyń krwionośnych, hamuje krzepnięcie krwi rozpuszczając włóknik, czyli fibrynę, tj. nierozpuszczalne białko będące podstawą skrzepów). Stosowana zewnętrznie leczy brodawki, brzęczenie w uszach, czyraki, głuchotę, migrenę, nerwoból zębowy, odmroziny, oparzenia, zapalenia opon mózgowych, wzmacnia porost włosów, leczy rany, ropień, wrzody, zastrzał, ukąszenia osy, uśmierza ból, odstrasza komary.

Za Poradnikiem Zdrowie oprac Miwa

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *